Schilderijen uit het Evangelie

De Bergrede

Jezus zit op een rots, iets verheven boven de menigte, terwijl hij onderwijst met een rustig en gezaghebbend gebaar. De luisteraars zitten dicht om hem heen in een brede kring en vormen samen een beeld van aandacht, ontvankelijkheid en stilte.

Het schilderij verbeeldt het grote onderwijs uit Matteüs 5–7: de zaligsprekingen, het Onze Vader, liefde voor de vijand en de oproep om te zoeken, te bidden en te vertrouwen. Het gouden licht is hier zacht en diffuus, passend bij een moment van onderwijs en bezinning.

De Opstanding

Jezus staat voor het geopende graf, omgeven door een intens stralend licht dat bijna zonachtig uit hemzelf lijkt voort te komen. Aan weerszijden knielen engelen, terwijl op de voorgrond de wachters verslagen neerliggen.

Dit werk grijpt terug op het slot van Matteüs, waar het lege graf en de verkondiging van de opstanding centraal staan. De kleuren zijn rijker en feestelijker dan in de eerdere werken, met goud, roze en oranje als teken van nieuw begin en overwinning op de dood.

Hij stilde de storm

In een kleine boot op een onstuimige zee staat Jezus rechtop, kalm en stabiel, terwijl golven tegen de boord slaan en de discipelen angstig om zich heen kijken. De lucht is donker, met bliksem en schuimend water, maar rond Jezus breekt een warm licht door.

Het schilderij vangt het ogenblik waarop chaos en geloof elkaar raken. In Matteüs 8 spreekt Jezus de wind en de zee toe, waarna grote kalmte ontstaat. Hier is gekozen voor het beslissende moment vlak vóór die stilte: een beeld van gezag midden in de onrust.

Er is niets verborgen

Het kunstwerk toont twee silhouetten die door een lichtdoorlatende steeg lopen. De figuren doen denken aan de Emmaüsgangers: twee reizigers naast elkaar, ogenschijnlijk in gesprek, maar ieder ook in een eigen innerlijke beweging. Hun anonimiteit versterkt het gevoel dat er meer speelt dan zichtbaar is.

Kenmerkend is de sfeer van verstilling en verborgen spanning. De stijl combineert realistische vormen met een dromerige, atmosferische lichtinval. Het licht dringt van boven en achter door de steeg, alsof het langzaam onthult wat eerst in de schaduw verborgen lag. Tegelijk blijven delen van de figuren en de omgeving in duisternis gehuld.

Het werk verbeeldt het moment tussen verhulling en openbaring: wat nog verborgen is, maar zich onvermijdelijk aandient aan het licht. De thematiek sluit aan bij de woorden uit het evangelie: “want er is niets verborgen dat niet openbaar zal worden, en niets geheim dat niet bekend zal worden en in het licht zal komen”.

Meer over de Emmaüsgangers: Wikipedia | Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap

Het Laatste Avondmaal

Jezus zit centraal aan tafel met de discipelen om zich heen. Hij houdt brood in zijn handen, in het moment van breken en delen, terwijl kaarslicht en een goudkleurige gloed de besloten ruimte vullen.

Dit schilderij verbeeldt het geladen moment waarop Jezus brood en wijn verbindt met het nieuwe verbond, terwijl tegelijk het verraad al in de lucht hangt. De warme binnenruimte en het dichte samenzijn geven het werk een intiem en bijna tastbaar karakter.